‘Zeg je het als ik stink?’

PORTRET 7 – PARIJS – APRIL 2016

“Stink ik?” vraagt hij en kijkt ons ernstig aan. De situatie waarin hij zich bevindt heeft hem extra alert gemaakt op geuren. Hij ligt op een matras op ongeveer drie meter van de pisbakken die dagelijks worden gebruikt door honderden vluchtelingen.

Er komt een vrijwilligersorganisatie langs met warme soep. Dat gebeurt niet veel en het eten dat wordt gebracht, is lang niet genoeg voor alle mensen die verblijven bij metrostation Stalingrad. Toch beslist hij om niet te eten. “Iedere keer voordat ik iets eet, ga ik me eerst wassen. Alle bacteriën die hier rondzwerven maken me ziek. Ik doe erg mijn best om schoon te blijven. Stink ik echt niet? Anders moet je het zeggen hoor…”

Ondanks de voorzorgsmaatregelen is hij ziek: hij heeft het koud terwijl het zweet op zijn gezicht staat. Vannacht moesten losse stukken piepschuim zijn rillende lijf isoleren. Omdat hij als illegaal in Frankrijk leeft heeft hij geen recht op de medische hulp die hij duidelijk wel kan gebruiken.

Portret 7 Parijs ©Vluchtelingen in Europa (1)

Hij vluchtte 20 dagen geleden vanuit Ghazni in Afghanistan en liet zijn vrouw, kind en ouders achter. Zijn idee was om zelf de gevaarlijke en illegale tocht via Turkije naar Europa te maken en dan zijn familie te laten overkomen. Sinds 12 dagen is hij hier in de krochten van Parijs en dringt tot hem door dat dit idee niet zomaar gerealiseerd zal zijn. “Ik dacht dat Europa een intelligent en aardig continent was, maar tot nu toe heb ik daar weinig van gemerkt.”

“Geloof me, als het leven in Afghanistan goed was dan was ik hier niet naartoe gekomen.” Sinds het Westen zich heeft bemoeid met de situatie in zijn land is het er volgens hem niet beter op geworden. “Het leven in Ghazni is uitzichtloos en erg gevaarlijk: er zijn veel bomaanslagen en werk is er al lang niet meer.” Hij zucht als hij erover nadenkt en vraagt vervolgens hoe oud we denken dat hij is. We schatten hem in de veertig. Hij zucht nog dieper: “Ik voel me een oude man, maar ik leef pas 28 jaar…”

Wil je meer weten over de omstandigheden bij metrostation Stalingrad in Parijs? Lees dan:
‘Parijs, metrostation Stalingrad’

Lees ook:
Portret 6 – Parijs – April 2016: ‘Ik droom alleen over vrede’
Portret 8 – Parijs – April 2016: Op de vlucht voor slavernij
Portret 9 – Parijs – April 2016: Uitgeprocedeerd in Nederland? Op naar Frankrijk!