‘We renden achter de feiten aan’

PORTRET 16 – LESBOS – MYTILINI – JULI 2016

“In 1922 vluchtte mijn overgrootvader vanuit Turkije naar Lesbos in een boot… Eén op de drie bewoners van Lesbos is de zoon of dochter van een vluchteling.” Na de Eerste Wereldoorlog werd Smyrna (tegenwoordig Izmir) dat toen werd bewoond door Grieken veroverd door Turken. Het was een bloedige strijd die bekend staat als de Verwoesting van Smyrna. Zijn overgrootvader bleef op Lesbos wonen. Hij werd er circa 75 jaar laten geboren.

Hij is crisisadviseur van de burgemeester en kan zich mede door deze geschiedenis goed inleven in de huidige vluchtelingen. De afgelopen anderhalf jaar spande hij zich in om de problematiek op het eiland continu onder internationale aandacht te brengen, zodat er meer hulp kwam. “Ik denk dat deze gigantische problemen opgelost moeten worden door de hele wereld en niet alleen door Europa.”
“Je kunt je voorstellen dat als er dagelijks rond de 6000 nieuwe mensen aankomen je doorlopend voor nieuwe ontwikkelingen staat. We werkten 15 uur per dag en renden alsnog achter de feiten aan. Ik herinner me het gezicht van de vader die dagenlang zocht naar zijn driejarige dochter. Ze was verdronken in zee en haar lichaam bleek uiteindelijk in Athene te zijn. Ik heb toen geregeld dat hij daar zo snel mogelijk naartoe kon.” Heel wat beelden staan voorgoed op zijn netvlies.

Portret 16- Lesbos ©Vluchtelingen in Europa

“Het was een heftige tijd. De ergste crisis is nu onder controle; er komt gemiddeld nog één bootje per vier dagen aan.” Hij heeft geen idee wat te doen als de overeenkomst tussen Turkije en Europa instort. Zeker niet nu de grenzen naar de rest van Europa dicht zijn. “Vorig jaar lieten we mensen na registratie zo snel mogelijk doorreizen, want wij hebben hier niet de capaciteit om aan zoveel mensen een verblijf te bieden. De vluchtelingen die hier nu wachten op de behandeling van hun asielaanvraag kunnen we al niet overal een goed verblijf bieden.”
Naast het leed van de vluchtelingen, ziet hij ook de weerslag op de lokale bevolking. Door de terugloop van het toerisme, maar ook door overlast. “De bewoners van Moria geven aan dat sommige vluchtelingen stelen en ze voelen zich ’s nachts onveilig als er groepen mannen door het dorp lopen.” Ook daar speelt de gemeente op in: “De politie patrouilleert nu vaker door het dorpje.”

“Het is sowieso een heftige tijd op het eiland. Ik maak me ook veel zorgen over het gebrek aan banen voor jonge mensen. Je ziet dat die het eiland massaal verlaten.” En als er alleen maar ouderen overblijven op Lesbos is dat natuurlijk ook een groot probleem.
Momenteel hoopt hij vooral dat de situatie in Syrië verbetert. “Ik hoop dat het land kan worden herbouwd, want als het lukt om één land te stabiliseren zal dat effect hebben op alle landen eromheen en hoeven minder mensen te vluchten.”

Wil je meer weten over de omstandigheden in Lesbos? Lees dan:
Lesbos, hard op weg om het Nauru van Europa te worden
Lesbos: Na de vluchtelingenstroom

Lees ook:
Portret 10 – Lesbos – Juli 2016: ‘Zie je die lichten? Daar moet je naartoe’
Portret 11 – Lesbos – Juli 2016: ‘Ons leven hier bestaat uit wachten’
Portret 12 – Lesbos – Juli 2016: ‘Ik wil vooral graag biechten’
Portret 13 – Lesbos – Juli 2016: ‘Grieken voelen zich in de steek gelaten’
Portret 14 – Lesbos – Juli 2016: Griekse gastvrijheid komt duur te staan
Portret 15 – Lesbos – Juli 2016: ‘Mama, ik wou dat het weer 2014 was…’
Portret 17 – Lesbos – Juli 2016: ‘Ik wil geen mensen vermoorden’
Portret 18 – Lesbos – Juli 2016: ‘Nog even en we vluchten zelf ook’
Portret 19 – Lesbos – Juli 2016: ‘Dit is mijn pad’
Portret 20 – Lesbos – Juli 2016: Een voorbeeld van hoe het ook kan
Portret 21 – Lesbos – Juli 2016: ‘Je moet zelf wat van het leven maken’
Portret 22 – Lesbos – Juli 2016: ‘Weggaan is echt niet leuk’

Advertenties